จากบทความของผมเมื่อเดือนกรกฏาคมเรื่อง Agile กับ Organizational Behavior ใจความสำคัญคือ การนำเอาแนวคิดแบบagile และ ทฤษฏีพฤติกรรมองค์กรมาเปรียบเทียบกัน โดยยกวิธีในการวัดผลงานของนักพัฒนามาเป็นจุดเปรียบเทียบ
หนึ่งคำถามที่ผมไม่ได้ตอบในบทความนั้น คือ เราจะใช้อะไรเป็นตัวชี้วัดดี ในเมื่อนักพัฒนาไม่ชอบให้ใช้ story point ในขณะที่ผู้บริหารก็ต้องการใช้ เพราะเป็นชุดตัวเลขและกราฟอันน้อยนิดที่พอจับต้องได้
ผมทิ้งความสงสัยไว้อีกข้อว่า ทั้งๆที่ทุกคนก็รู้ดีว่าเป้าหมายของการพัฒนาซอฟท์แวร์คือ Working Software หรือ ซอฟท์แวร์ที่ใช้งานได้จริง (และนำไปขายอย่างมีมูลค่าได้) แต่ทำไม?? ทำไมผู้บริหารถึงต้องการลงรายละเอียด และพิจารณาปริมาณผลผลิต(productivity) ของนักพัฒนาแต่ละคน โดยตีความจาก story point ที่นักพัฒนาทำได้ในช่วงเวลาหนึ่งๆ เช่น นายไก่ ปีนี้ทำงานได้ 50 พอยท์ ดีกว่านายไข่ ที่ทำได้เพียง 30
(more…)

