อันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งบทสนทนาที่แตกออกมาจาก Playing the Devil’s Advocate และ Devil’s Advocate Child Process ซึ่งเนื้อหาหลักๆที่ถกเถียงกัน ก็น่าจะเป็นเรื่อง เป้าหมายที่วัดได้? หรือ วัดไม่ได้?
จากผู้เขียน: ต้องขออภัยผู้อ่านไว้ล่วงหน้าสำหรับภาษาที่ใช้นะคะ อาจจะดูเหมือนทะเลาะอะไรกันรึเปล่า จริงๆเป็นเพียงบทสนทนาของเพื่อนที่คบกันมายาวนานเกินสิบปี เลยออกมาแนวตรงไปตรงมาอย่างนี้
จริงๆต้องขอบคุณเพื่อน ที่ช่วยให้ได้ใช้สมองในการขุดค้นหาคำตอบ
และต้องขออภัยในความยาวของบทความนี้ด้วยนะคะ หมักหมมไว้นานเกิน (> /|\ < ) ถ้าผู้อ่านมีความเห็นอะไรเพิ่มเติมหรือคำถามที่มากกว่าที่มีอยู่ในนี้ ก็เชิญที่ comment ได้เลยค่าา
djshiow: ถาม/เถียงต่อ
เรื่องไล่คนออก ที่โดนพลิกสถานการณ์ให้ไล่หัวหน้าออก (ไม่ได้! ) จริงๆแล้วมีสองประเด็นปนๆกันอยู่
หนึ่งคือ ที่บอกว่าวัดทุกอย่างเป็นทีม แล้วถึงตอนต้องไล่คนออกทำไงอะ
สองคือ โคด สวยมันสำคัญขนาดไหน ถ้าต้องเทียบกับความเร็วในการโค๊ด ซึ่งจริงๆแล้วก็เข้า
ใจว่าต้องดูกันไปตามสถานการณ์
ประเด็น process improvement
@athiwat : Retro ก็ดีนะ แต่คนในทีมคุยกันมันจะช่วยชี้จุดที่เป็นปัญหาได้เสมอเหรอ
คือเปรียบเทียบเหมือนเขียนโปรแกรมขึ้นมาอันนึงแล้วมันช้าๆเงี้ย ขั้นตอนแรกที่ควรจะทำก็คือ การวัดเวลา
การทำงานของแต่ละขั้นตอนปะ แล้วมาดูว่ามันช้าตรงไหนจะได้ไปแก้ตรงนั้นให้เร็วๆ สรุปประเด็นคือ
ถ้าใช้ความรู้สึกคนในทีมอย่างเดียวอาจจะไม่ได้แก้ปัญหาให้ตรงสาเหตุใหญ่/ อาจจะแก้อะไรที่คนไม่พอใจกันเยอะๆ
แต่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ๆปะ
@sinapam: เพราะฉะนั้นก็ต้อง measure อะไรที่มันเกิดประโยชน์ดิ ไม่ใช่ไม่ measure อะไรเลยปะ
สรุปว่าจริงๆความเห็นส่วนตัวคือเห็นด้วยกับประเด็นแรกนะ ว่าไม่ควรจะวัดจาก number of story อย่างเดียว
แต่การไม่วัดอะไรเลย หรือวัดจาก reaction ลูกค้า ซึ่ง a) subjective b) indirect มันจะดีกว่าจริงๆอะเหรอ
ถ้าไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ไหน แล้วจะไปถึงเป้าหมายได้ยังไง , ถ้า GPS ไม่สามารถหา current location ก็ทำงานไม่ได้ หรือ ทำงานได้ยาก ฉันใดฉันนั้น ฮ่า
(more…)